Engeland is jodiumdeficiënt!
Mei 2011 is in de Lancet een artikel gepubliceerd waaruit duidelijk wordt dat Engeland moet worden beschouwd als jodiumdeficiënt. Het is voor het eerst sinds lange tijd dat er onderzoek is verricht naar de jodiumstatus van het Britse volk. En dat laat, net als de meeste Europese landen, een weinig rooskleurig beeld zien.
Het onderzoek is uitgevoerd onder uiteindelijk 664 schoolgaande meisjes tussen 14-15 jaar oud. Daarbij werd, conform de WHO adviezen, een portie urine verzameld. De meisjes werden uit 9 verschillende steden geïncludeerd, ook al weer conform het WHO advies.
Uitkomsten
Maar liefst 69% van de Engelse meisjes wordt geschat jodiumdeficiënt te zijn, met 17% ernstig en 51% mild. Zoals de WHO al aangeeft geeft ook mild jodiumtekort aanleiding tot ontwikkelingsstoornissen, m.n. een vermindering van het IQ met 10-15 punten en daarnaast verminderde sociale vaardigheden. De mediane jodiumuitscheiding is 81 microgram per liter, ruim onder de ondergrens van 100. In Londen kwam jodiumtekort voor bij 66% van de meisjes, in Belfast zelfs bij 85%, waarbij zelfs 31% van de meisjes een ernstig tekort had. Getallen die door ontwikkelingslanden vandaag de dag niet meer worden bereikt, daar is de situatie over het algemeen aanmerkelijk beter.
Hoe nu verder
In het editorial in de Lancet wordt opgeroepen tot actie en wordt terecht de vraag gesteld hoe het zover heeft kunnen komen. Een vraag die alle Europese landen zich dienen te stellen, aangezien dit geen Engels maar een Europees probleem is, ook een Nederlands probleem. Verder wordt er een oproep gedaan om zwangere en borstvoeding gevende vrouwen vooral extra jodium te geven, ook al weer iets voor heel Europa.
In het artikel wordt voorzichtiger gereageerd en moeten we eerst nog meer onderzoek doen, terwijl dit onderzoek al goed was uitgevoerd zeker in vergelijking met andere Europese landen, waaronder Nederland. In dit onderzoek werd het onderzoek uitgevoerd onder kinderen tussen 14-15 net iets ouder dan de aanbevolen WHO leeftijd van 12-13. Verder werd het onderzoek keurig in meerder plaatsten uitgevoerd en de verzameling van urine was conform de huidige consensus.
Er is geen enkele reden om meer onderzoek te doen, maar alle reden om direct actie te ondernemen. Maar mogelijk gaan politieke keuzes van betrokken organisaties en de heren voedingsdeskundigen toch een belangrijkere rol spelen en wachten we nog jaren alvorens we werkelijk over gaan tot actie.
Een trend die we al veel vaker in Europa zien als het gaat om suppletie, waarbij helaas de weerstand van de Europese voedingsdeskundigen omtrent suppletie een prominente en niet constructieve rol speelt.
Tot slot
Het is bedroevend dat zo lang gewacht is met het doen van onderzoek naar de jodiuminname op een manier die door de WHO wordt geadviseerd. Engeland past wat dat betreft in het plaatje van vele Europese landen, helaas ook Nederland. In geen enkel Europees land wordt een nauwkeurige monitoring van onze jodium inname volgens de richtlijnen van de WHO gevolgd.
En dat is heel verdrietig voor al die miljoenen kinderen die vandaag de dag een tekort hebben, ook al is het mild. Immers ook een mild tekort leidt tot een IQ vermindering van 10-15 punten, een verminderde sociale ontwikkeling en een verlaging van de arbeidsproductiviteit. Aangezien dit probleem al enkele tientallen jaren speelt zijn door het tekort en het niet onderkennen en monitoren daarvan, zeer veel kinderen en volwassenen gedupeerd. En dat alles omdat Europese voedingsdeskundigen het beter menen te weten dan de artsen van weleer en vast houden aan dogma's, waarbij het heersende dogma geen suppletie van nutriënten toestaat.
Met als gevolg dat inmiddels in de afgelopen 30 jaar tientallen zo niet honderden miljoenen kinderen daardoor geen optimale ontwikkelingskansen hebben gekregen. Een heel trieste ontwikkeling in een maatschappij die zoveel rijker is dan de ontwikkelingslanden maar voor wat betreft een aantal nutriënten, waaronder jodium, ver onder een het niveau van ontwikkelingslanden zit.
Mei 2011 is in de Lancet een artikel gepubliceerd waaruit duidelijk wordt dat Engeland moet worden beschouwd als jodiumdeficiënt. Het is voor het eerst sinds lange tijd dat er onderzoek is verricht naar de jodiumstatus van het Britse volk. En dat laat, net als de meeste Europese landen, een weinig rooskleurig beeld zien.
Het onderzoek is uitgevoerd onder uiteindelijk 664 schoolgaande meisjes tussen 14-15 jaar oud. Daarbij werd, conform de WHO adviezen, een portie urine verzameld. De meisjes werden uit 9 verschillende steden geïncludeerd, ook al weer conform het WHO advies.
Uitkomsten
Maar liefst 69% van de Engelse meisjes wordt geschat jodiumdeficiënt te zijn, met 17% ernstig en 51% mild. Zoals de WHO al aangeeft geeft ook mild jodiumtekort aanleiding tot ontwikkelingsstoornissen, m.n. een vermindering van het IQ met 10-15 punten en daarnaast verminderde sociale vaardigheden. De mediane jodiumuitscheiding is 81 microgram per liter, ruim onder de ondergrens van 100. In Londen kwam jodiumtekort voor bij 66% van de meisjes, in Belfast zelfs bij 85%, waarbij zelfs 31% van de meisjes een ernstig tekort had. Getallen die door ontwikkelingslanden vandaag de dag niet meer worden bereikt, daar is de situatie over het algemeen aanmerkelijk beter.
Hoe nu verder
In het editorial in de Lancet wordt opgeroepen tot actie en wordt terecht de vraag gesteld hoe het zover heeft kunnen komen. Een vraag die alle Europese landen zich dienen te stellen, aangezien dit geen Engels maar een Europees probleem is, ook een Nederlands probleem. Verder wordt er een oproep gedaan om zwangere en borstvoeding gevende vrouwen vooral extra jodium te geven, ook al weer iets voor heel Europa.
In het artikel wordt voorzichtiger gereageerd en moeten we eerst nog meer onderzoek doen, terwijl dit onderzoek al goed was uitgevoerd zeker in vergelijking met andere Europese landen, waaronder Nederland. In dit onderzoek werd het onderzoek uitgevoerd onder kinderen tussen 14-15 net iets ouder dan de aanbevolen WHO leeftijd van 12-13. Verder werd het onderzoek keurig in meerder plaatsten uitgevoerd en de verzameling van urine was conform de huidige consensus.
Er is geen enkele reden om meer onderzoek te doen, maar alle reden om direct actie te ondernemen. Maar mogelijk gaan politieke keuzes van betrokken organisaties en de heren voedingsdeskundigen toch een belangrijkere rol spelen en wachten we nog jaren alvorens we werkelijk over gaan tot actie.
Een trend die we al veel vaker in Europa zien als het gaat om suppletie, waarbij helaas de weerstand van de Europese voedingsdeskundigen omtrent suppletie een prominente en niet constructieve rol speelt.
Tot slot
Het is bedroevend dat zo lang gewacht is met het doen van onderzoek naar de jodiuminname op een manier die door de WHO wordt geadviseerd. Engeland past wat dat betreft in het plaatje van vele Europese landen, helaas ook Nederland. In geen enkel Europees land wordt een nauwkeurige monitoring van onze jodium inname volgens de richtlijnen van de WHO gevolgd.
En dat is heel verdrietig voor al die miljoenen kinderen die vandaag de dag een tekort hebben, ook al is het mild. Immers ook een mild tekort leidt tot een IQ vermindering van 10-15 punten, een verminderde sociale ontwikkeling en een verlaging van de arbeidsproductiviteit. Aangezien dit probleem al enkele tientallen jaren speelt zijn door het tekort en het niet onderkennen en monitoren daarvan, zeer veel kinderen en volwassenen gedupeerd. En dat alles omdat Europese voedingsdeskundigen het beter menen te weten dan de artsen van weleer en vast houden aan dogma's, waarbij het heersende dogma geen suppletie van nutriënten toestaat.
Met als gevolg dat inmiddels in de afgelopen 30 jaar tientallen zo niet honderden miljoenen kinderen daardoor geen optimale ontwikkelingskansen hebben gekregen. Een heel trieste ontwikkeling in een maatschappij die zoveel rijker is dan de ontwikkelingslanden maar voor wat betreft een aantal nutriënten, waaronder jodium, ver onder een het niveau van ontwikkelingslanden zit.
