De huidige adviezen komen voort uit rapporten van de WHO en deels van rapporten van adviesorganen. Het WHO advies tijdens de zwangerschap is ondubbelzinnig net als de criteria tijdens monitoring. Voor kinderen ligt dit minder eenvoudig, mede vanwege het feit dat er geen specifieke Nederlandse onderzoeken zijn die inzicht geven in hun jodiuminname. Bij vitamine D wordt steeds duidelijker dat juist ook bij hen tekorten zijn te verwachten in vrijwel dezelfde mate als bij volwassenen. Dat heeft alles te maken met het voedingspatroon binnen families. Als moeder een tekort heeft dan heeft de rest dat over het algemeen ook tenzij hun voedingspatroon heel sterk afwijkt van de rest van de familie.
Voor Europa is berekend dat ongeveer 25 miljoen kinderen tussen 6-12 jaar een tekort hebben. Dat zijn natuurlijk niet alleen Franse en Belgische kinderen. Daar komt nog een zelfde aantal bij voor de leeftijden daaronder en daarboven.
25 miljoen Europese kinderen tussen 6-12 jaar hebben een te lage jodiuminname leidende tot een niet optimale ontwikkeling. Tel daar de kinderen tussen 0-6 en 13-18 jaar nog eens bij op en bijna 75 miljoen kinderen tussen 0-18 jaar hebben een tekort. Onacceptabel in zo’n rijke en moderne samenleving.
Jodiumtekort
Ook een Nederlands probleem